Οι ΟΔΗΓΟΙ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ

Κι' ανεξαρτήτως, δικαίων ή αδίκων αιτημάτων, αγωνίζονται ενάντια σ' αυτήν τη λαίλαπα αλλοτροίωσης, με πρόσχημα τις προσταγές της τρόϊκας, που μας απειλεί.
Φωνάζουν οι έμποροι, αλλά δεν κλείνουν τα καταστήματά τους, ΟΛΟΙ, έστω για ένα εικοσιτετράωρο και να κατέβουν στο δρόμο μαζί με τους υπαλλήλους τους.
Φωνάζουμε κι' υπόλοιποι, αλλά δεν βγαίνουμε στους δρόμους. Σε λίγο ο Καραμανλής πανηγυρικά θα "βγεί" και καθαρός από πάνω, αλλά πάλι θα βγάλουμε το σκασμό.
Έτσι σαν τις γυναικούλες που τα λένε στα τηλέφωνα και κουτσομπολεύουν η μιά την άλλη.
Είμαστε άνανδροι, μόνο φωνάζουμε κι' από έργα...
Ένας λαός βρώμικος, ένα ψοφίμι της ιστορίας, που όσο πιό γρήγορα θαφτεί τόσο καλύτερα για τους άλλους, αυτοί είμαστε.
Δεχόμαστε τον Πάγκαλο να τολμά να δηλώνει ό,τι δήλωσε και δεν "άνοιξε ρουθούνι".
Ακόμη κι' από εμάς που δεν μας διόρισε στο δημόσιο, η αφεντιά του ούτε κανένας άλλος, που δεν ζητήσαμε ποτέ ρουσφέτι από κανένα χαμένο, ακόμη κι' εμείς παρακολουθήσαμε, απαθείς, τις δηλώσεις αυτές χωρίς να απαιτήσουμε να παραιτηθεί αυτό το βουνό λίπους στον εγκέφαλο και το σώμα.
Την κυρία Μάγια Τσόκλη, την γνώρισε ο πρωθυπουργός, σε μια πισίνα. Τα είπανε, τα βρήκανε και νά την στη βουλή, έτσι μπάτε σκύλοι αλλέστε.
Προσπαθώ να σκεφθώ, άραγε, τι ειπώθηκε μεταξύ τους.
- Μου αρέσει να κάνω εκδρομές
- Αλήθεια κι' εμένα, επίσης μ' αρέσουν κι οι φακές
- Οι φακές! Αχ τι καλά, τις αγαπώ ιδιαιτέρως.

Στρογγυλοκαθίσαμε πάνω σε μαραμένες δάφνες, που άλλωστε δεν ήταν κερδισμένες από νίκες δικές μας, ξέραμε πως να δηλώνουμε ανώτεροι απέναντι σε κάθε είδους οικονομικό μετανάστη, όσο για τους Αλβανούς, εκεί βγάλαμε όλο το μένος του ευνουχισμού μας.
Τι τεμπέλιδες, τι κλέφτες, τι, τι, τι.
Αν δεν ξυπνούσαμε αιφνιδίως του ύπνου του μακαρίου που μας έπαιρνε, ακόμη δεν θα γνωρίζαμε το μέγεθος της λιποψυχίας μας.

Η πολιτική ζωή του τόπου μας είναι σάπια, όπως και η κοινωνία από την οποία εκπορεύονται - κι' εκπορνεύονται ενίοτε, κάποιοι - οι διαχειρίζοντες τα κοινά.
Αυτός είναι κύριος λόγος που δεν πρόκειται ποτέ ν' αλλάξει οτιδήποτε σε τούτον τον τόπο.
Κι' όταν πάλι κάποια στιγμή ο κος Καραμανλής βρεθεί θριαμβευτής στην εξουσία, πρέπει όσοι διαθέτουν το τελευταίο μυαλό σ' αυτήν τη χώρα να σηκωθούν ομαδικά και να την εγκαταλείψουν. Και ποτέ, μα ποτέ, να γυρίσουν πίσω να δουν τα συντρίμμια.

Είναι ελαφρώς διαφήμιση μπορεί και ψεύτικο, είναι ωραίο όμως

Προσπαθώντας να τ' αποφύγεις, τον τελευταίο καιρό όλο πάνω του πέφτεις.

Από την Ελευθεροτυπία, κι' ας έχει "βουήξει" το διαδίκτυο, μπορείτε να δείτε το σχόλιο του κυρίου Τσόκλη για τον βιασμό.
Τα σχόλια δικά σας.

Επίσης ένα άλλο άρθρο, εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Ο Στάθης της ελευθεροτυπίας.

Και ένα γκρίζο καλοκαίρι

Ένα αλλοιώτικο καλοκαίρι.

Πανευτυχείς, πιθανολογώ, οι δημοσιογράφοι.
Ειδήσεις με το τσουβάλι, ακόμη και τον Αύγουστο.
Κι' ένας πολιτισμός όπου στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στην αλλαγή, τρέφεται από την επικαιρότητα.
Ανεβοκατεβάζει τις τιμές, ρεγουλάρει τους λαούς - τους πληθυσμούς, παράγει φτώχεια (αναλόγως την περίπτωση, χαρίζει απλώχερα πρόστυχο φαγητό για τους ανήσυχους αυτού του πλανήτη.
Ο τελευταίος τι κάνει; Προσπαθεί με κάθε μέσον να δείξει πόσο ενοχλητικός καλεσμένος έχει γίνει ο άνθρωπος.
Έχουμε, λοιπόν, πλημμύρες, φωτιές, καύσωνες, περίεργες μεταναστεύσεις ζώων ή εντόμων. Ακόμη και επικείμενες εξαφανίσεις ειδών.
Τρομερή πυρκαγιά στη Ρωσία, πρωτοφανείς καύσωνες σε Ευρωπαϊκές χώρες, βροχοπτώσεις χωρίς σταματημό στο Πακιστάν, αποκόλληση ενός τεράστιου παγόβουνου και πολλά άλλα Κάπως ηπιότερης έντασης φαινόμενα.
Όσο για την ανθρωπότητα, χορεύουμε τον ξέφρενο χορό της παρακμής, πριν την πτώση.
Καταναλώνουμε, κλείνουμε τ' αυτιά, αγνοούμε τα φαινόμενα και κατασπατλούμε τους φυσικούς πόρους τυο πλανήτη.

"Γεμάτο" καλοκαίρι κι' ούτε λόγος ανησυχίας, η Ελληνική κρίση - αποτέλεσμα σαθρών κοινωνικών δομών -, σε προβολή, θα μπορούσε ν' αντανακλά τον τρόπο σκέψης και δράσης της ανθρωπότητας.
Ίσως ήρθε η ώρα του θανάτου, ας μην ξεχνάμε αυτήν την τεράστια καταστροφολαγνία που διέπει το ανθρώπινο είδος ανά τους αιώνες.Ενώ σαν ειρωνεία ο Steven Hockings μας συστήνει να βρούμε κι' αλλον πλανήτη για να επιβιώσουμε και να καταστρέψουμε βεβαίως.

Στις ειδήσεις, τώρα.
Γαλλία. Ο Nikola Sarkozy, απελαύνει τσιγγάνους Ρομά, ενώ ο όχλος επικροτεί.
Συγχαρητήρια κύριοι. Φούρνους πότε θα φτιάξετε;
Και αστέρια, μην ξεχνάτε τα αστέρια, στα ρούχα.


Αμερική, φτηνά την γλύτωσε η BP. "Εκλεισε" την τρύπα, θα πληρώσει(;) και κάποιο πρόστιμο και θα φύγει ησύχως όπως ήρθε.
Την τρομακτική ζημιά που προκάλεσε, θα πληρώσουν οι συνήθης ύποπτοι, θαλάσσιοι οργανισμοί, ψάρια, πουλιά.
Παραπονιούνται και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών, αλλά δεν είμαστε για λύπηση. Πληρώνουμε τις επιλογές μας - στην κατανάλωση, στην ανεκτικότητα, στη σιωπή.
Παραμένοντας στην ίδια χώρα. Έπεσε η δημοτικότητα του προέδρου MparakOmpama, κατά 45%, μετά την ανακοίνωση της επιβολής υψηλότερης φορολογίας στους οικονομικά εύρωστους.
Μωρέ μπράβο κρίση ο Αμερικάνικος λαός!
Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός μας, κύριος Παπανδρέου ή Yes Men, συνεχίζει το ξεπούλημα της χώρας κομμάτι - κομμάτι.
Με σκυμμένο το κεφάλι, επικοινωνιακά δείχνει πόνο βαθύ και ψυχικό, διαμοιράζει στον λαό το χάος, που διετάχθει να κάνει από τους συμμάχους και γείτονες της χώρας.
Φυσικά επιχειρήσεις κλείνουν, οι άνεργοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, η φορολογία συνεχίζει να βαρύνει αυτούς που δεν πρέπει, αλλά όλα βαίνουν καλώς.
Ακόμη θέλουμε πολύ για να σηκωθούμε και να κόψουμε κεφάλια.
Δεν πειράζει ο ραγιάς καλά κρατεί.
Ιταλία. Προφανώς σας ζαλίζουν οι γυναικούλες που πηγαινοέρχονται στο πλάϊ ενός θλιβερού νεάζοντος γέροντα με βαμμένα μαλλιά.
Μην ανησυχήτε, γείτονες κι' εσείς όταν ξυπνήσετε, ολόγυμνοι θα 'σαστε και βιασμένοι. Viva Douce! (προς το παρόν).
Ιραν. Άλλη μία βόμβα στην πλάτη της γής. Αυτό το λέμε πρόοδο.

Όσο να παρατηρείς, όσο να σχολιάζεις, τα θέματα αυτού του τύπου δεν εξαντλούνται ποτέ.
Και κάθε καλοκαίρι από δω και πέρα θα γεμίζει όλο και περισσότερο, οι δημοσιογράφοι θα έχουν ψωμί κι' ανθρωπότητα αυτό που της αξίζει.

Και να θέλεις ν' αγιάσεις δε σ' αφήνουνε

Αντιγράφω από το "Θέμα", και σχολιάζω.
«Μας κάνει  εντύπωση το γεγονός ότι δεν θέλουν να αφήσουν πίσω τους δείγμα DNA. Αυτό δείχνει ότι στα αρχεία της Αστυνομίας υπάρχει δείγμα του DNA τους και φοβούνται τη σύλληψη», τονίζει αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής και προσθέτει:  «Γι’ αυτό τον λόγο καίνε τα αυτοκίνητα και αποφεύγουν να αφήσουν πίσω τους οποιοδήποτε αντικείμενο».  
Ενώ άμα δεν υπάρχουν αρχεία με το γενετικό σου υλικό, αφήνεις στοιχεία πίσω γιατί δε φοβάσαι τη σύλληψη και πρέπει, τέλος πάντων, να γνωριστείτε με την αντιτρομοκρατική.
Το savoir  vivre του τρομοκράτη.
Αλοίμονο, τι λογική!




Κρυφά χειρόγραφα του Κάφκα, γίνονται γνωστά, αφού ανοίχθηκε η θυρίδα σε τράπεζα, όπου φυλασσόταν.
Και ξεκινά μια δικαστική διαμάχη μεταξύ κληρονόμων και Ισραηλινού κράτους.
Δρυός πεσσούσης πας ανήρ ξυλεύεται.
Αλλά,  το Ισραήλ τι σχέσει έχει με τέτοιους καλλιτέχνες και τα έργα τους;
Αυτοί, ίσα, ίσα, που καυτηριάζουν - σχολιάζουν, καθεστώτα και πολιτικές που ακολουθεί το ίδιο.
Ας αφήσει καλύτερα στους κληρονόμους τα έγγραφα. Μπορεί να έχουν καλύτερη τύχη.




Το άρθρο της κας Βαγιάννη, μάλλον, πολλοί από εμάς το διάβασαν. (Ένας από μας)
Αλλά, είναι κάπως περίεργο να εκφράζεται με τέτοιο τρόπο, η συντάκτης του, στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή.Σε μία εποχή και σε ένα κράτος, που κυριαρχεί η πτώση των αξιών και κάθε στοιχειώδους ηθικής αρχής, το τί ακριβώς συμβαίνει μεταξύ ορισμένων δημοσιογράφων, ευτυχώς - οι αμύητοι - δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Είναι άραγε τόσο άκυρη (όχι η στιγμή);
Δεν τολμούσε, όσο ζούσε ο εκλιπών, να του κάνει απ' ευθείας επίθεση;
Ή τι άλλο;
Το ζήτημα, είναι πως η χρονική ακυρότητα του άρθρου, αναιρεί τις προθέσεις της κας Βαγιάννη.

Αν οι πολίτες γίνουν τα θύματα της "αντίδρασης", τότε...

Φοβερή αντίσταση στο κατεστημένο, μόλις σκοτώσαμε έναν πολίτη.
Και η αλητεία, η αστοχία, η καπήλευση και προβοκάτσια των ιδανικών, συνεχίζεται.
Όχι, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί, πως τέτοιου τύπου ενέργειες, έχουν σχέση με την αναρχία.
Αυτό είναι ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, η σκαιά αποσταθεροποίηση των θεσμών της δημοκρατίας, έστω κι' αν οι τελευταίοι υπολειτουργούν.
Ο λαός με την σωστή και μόνον χρήση της ψήφου του μπορεί να βρεί την λύση, έστω - ακόμη - κι αν χρειαστεί να κατέβει στούς δρόμους και να καταλύσει ότι μπορεί να είναι σάπιο. Μόνον ο Δήμος έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό.
Το σώμα του λαού είναι το κράτος και σε καμία περίπτωση, η δύναμη αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μεμονωμένα άτομα.
Εκτός κι' αν ανήκουν σε κάποιους σκοτεινούς και περίεργους κύκλους.
Παλαιότερα λεγόταν ξένος δάκτυλος και σκοπό είχε την χειραγώγηση κρατών με σπουδαία γεωπολιτική θέση.
Μήπως δεν έχει αλλάξει όνομα και τώρα;
Ίσως και να είναι ένα σύμφυρμα με τον φημισμένο Αγγλοσαξωνικό πουριτανισμό, που σημερινή του έκφραση είναι η "τρομοκρατία",και προσπαθεί να διεισδύσει και να διασπείρει τον φόβο και σε πολύ διαφορετικές κοινωνίες;
Δεν είναι, φυσικά, το μεμονωμένο περιστατικό, που μπορεί να ενεργοποιήσει αυτού του τύπου τους μηχανισμούς, αλλά πολλές οι ψηφίδες και οι καιροί περίεργοι.

"Θέλει Αρετήν και Τόλμη η Ελευθερία", έλεγε ο Ρήγας Φεραίος, καλό είναι να το έχουμε στα υπ' όψιν πριν να χρησθούμε εθνοσωτήρες με κάθε τρόπο.