Προσπαθώντας να τ' αποφύγεις, τον τελευταίο καιρό όλο πάνω του πέφτεις.

Από την Ελευθεροτυπία, κι' ας έχει "βουήξει" το διαδίκτυο, μπορείτε να δείτε το σχόλιο του κυρίου Τσόκλη για τον βιασμό.
Τα σχόλια δικά σας.

Επίσης ένα άλλο άρθρο, εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Ο Στάθης της ελευθεροτυπίας.

Και ένα γκρίζο καλοκαίρι

Ένα αλλοιώτικο καλοκαίρι.

Πανευτυχείς, πιθανολογώ, οι δημοσιογράφοι.
Ειδήσεις με το τσουβάλι, ακόμη και τον Αύγουστο.
Κι' ένας πολιτισμός όπου στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στην αλλαγή, τρέφεται από την επικαιρότητα.
Ανεβοκατεβάζει τις τιμές, ρεγουλάρει τους λαούς - τους πληθυσμούς, παράγει φτώχεια (αναλόγως την περίπτωση, χαρίζει απλώχερα πρόστυχο φαγητό για τους ανήσυχους αυτού του πλανήτη.
Ο τελευταίος τι κάνει; Προσπαθεί με κάθε μέσον να δείξει πόσο ενοχλητικός καλεσμένος έχει γίνει ο άνθρωπος.
Έχουμε, λοιπόν, πλημμύρες, φωτιές, καύσωνες, περίεργες μεταναστεύσεις ζώων ή εντόμων. Ακόμη και επικείμενες εξαφανίσεις ειδών.
Τρομερή πυρκαγιά στη Ρωσία, πρωτοφανείς καύσωνες σε Ευρωπαϊκές χώρες, βροχοπτώσεις χωρίς σταματημό στο Πακιστάν, αποκόλληση ενός τεράστιου παγόβουνου και πολλά άλλα Κάπως ηπιότερης έντασης φαινόμενα.
Όσο για την ανθρωπότητα, χορεύουμε τον ξέφρενο χορό της παρακμής, πριν την πτώση.
Καταναλώνουμε, κλείνουμε τ' αυτιά, αγνοούμε τα φαινόμενα και κατασπατλούμε τους φυσικούς πόρους τυο πλανήτη.

"Γεμάτο" καλοκαίρι κι' ούτε λόγος ανησυχίας, η Ελληνική κρίση - αποτέλεσμα σαθρών κοινωνικών δομών -, σε προβολή, θα μπορούσε ν' αντανακλά τον τρόπο σκέψης και δράσης της ανθρωπότητας.
Ίσως ήρθε η ώρα του θανάτου, ας μην ξεχνάμε αυτήν την τεράστια καταστροφολαγνία που διέπει το ανθρώπινο είδος ανά τους αιώνες.Ενώ σαν ειρωνεία ο Steven Hockings μας συστήνει να βρούμε κι' αλλον πλανήτη για να επιβιώσουμε και να καταστρέψουμε βεβαίως.

Στις ειδήσεις, τώρα.
Γαλλία. Ο Nikola Sarkozy, απελαύνει τσιγγάνους Ρομά, ενώ ο όχλος επικροτεί.
Συγχαρητήρια κύριοι. Φούρνους πότε θα φτιάξετε;
Και αστέρια, μην ξεχνάτε τα αστέρια, στα ρούχα.


Αμερική, φτηνά την γλύτωσε η BP. "Εκλεισε" την τρύπα, θα πληρώσει(;) και κάποιο πρόστιμο και θα φύγει ησύχως όπως ήρθε.
Την τρομακτική ζημιά που προκάλεσε, θα πληρώσουν οι συνήθης ύποπτοι, θαλάσσιοι οργανισμοί, ψάρια, πουλιά.
Παραπονιούνται και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών, αλλά δεν είμαστε για λύπηση. Πληρώνουμε τις επιλογές μας - στην κατανάλωση, στην ανεκτικότητα, στη σιωπή.
Παραμένοντας στην ίδια χώρα. Έπεσε η δημοτικότητα του προέδρου MparakOmpama, κατά 45%, μετά την ανακοίνωση της επιβολής υψηλότερης φορολογίας στους οικονομικά εύρωστους.
Μωρέ μπράβο κρίση ο Αμερικάνικος λαός!
Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός μας, κύριος Παπανδρέου ή Yes Men, συνεχίζει το ξεπούλημα της χώρας κομμάτι - κομμάτι.
Με σκυμμένο το κεφάλι, επικοινωνιακά δείχνει πόνο βαθύ και ψυχικό, διαμοιράζει στον λαό το χάος, που διετάχθει να κάνει από τους συμμάχους και γείτονες της χώρας.
Φυσικά επιχειρήσεις κλείνουν, οι άνεργοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, η φορολογία συνεχίζει να βαρύνει αυτούς που δεν πρέπει, αλλά όλα βαίνουν καλώς.
Ακόμη θέλουμε πολύ για να σηκωθούμε και να κόψουμε κεφάλια.
Δεν πειράζει ο ραγιάς καλά κρατεί.
Ιταλία. Προφανώς σας ζαλίζουν οι γυναικούλες που πηγαινοέρχονται στο πλάϊ ενός θλιβερού νεάζοντος γέροντα με βαμμένα μαλλιά.
Μην ανησυχήτε, γείτονες κι' εσείς όταν ξυπνήσετε, ολόγυμνοι θα 'σαστε και βιασμένοι. Viva Douce! (προς το παρόν).
Ιραν. Άλλη μία βόμβα στην πλάτη της γής. Αυτό το λέμε πρόοδο.

Όσο να παρατηρείς, όσο να σχολιάζεις, τα θέματα αυτού του τύπου δεν εξαντλούνται ποτέ.
Και κάθε καλοκαίρι από δω και πέρα θα γεμίζει όλο και περισσότερο, οι δημοσιογράφοι θα έχουν ψωμί κι' ανθρωπότητα αυτό που της αξίζει.

Και να θέλεις ν' αγιάσεις δε σ' αφήνουνε

Αντιγράφω από το "Θέμα", και σχολιάζω.
«Μας κάνει  εντύπωση το γεγονός ότι δεν θέλουν να αφήσουν πίσω τους δείγμα DNA. Αυτό δείχνει ότι στα αρχεία της Αστυνομίας υπάρχει δείγμα του DNA τους και φοβούνται τη σύλληψη», τονίζει αξιωματικός της Αντιτρομοκρατικής και προσθέτει:  «Γι’ αυτό τον λόγο καίνε τα αυτοκίνητα και αποφεύγουν να αφήσουν πίσω τους οποιοδήποτε αντικείμενο».  
Ενώ άμα δεν υπάρχουν αρχεία με το γενετικό σου υλικό, αφήνεις στοιχεία πίσω γιατί δε φοβάσαι τη σύλληψη και πρέπει, τέλος πάντων, να γνωριστείτε με την αντιτρομοκρατική.
Το savoir  vivre του τρομοκράτη.
Αλοίμονο, τι λογική!




Κρυφά χειρόγραφα του Κάφκα, γίνονται γνωστά, αφού ανοίχθηκε η θυρίδα σε τράπεζα, όπου φυλασσόταν.
Και ξεκινά μια δικαστική διαμάχη μεταξύ κληρονόμων και Ισραηλινού κράτους.
Δρυός πεσσούσης πας ανήρ ξυλεύεται.
Αλλά,  το Ισραήλ τι σχέσει έχει με τέτοιους καλλιτέχνες και τα έργα τους;
Αυτοί, ίσα, ίσα, που καυτηριάζουν - σχολιάζουν, καθεστώτα και πολιτικές που ακολουθεί το ίδιο.
Ας αφήσει καλύτερα στους κληρονόμους τα έγγραφα. Μπορεί να έχουν καλύτερη τύχη.




Το άρθρο της κας Βαγιάννη, μάλλον, πολλοί από εμάς το διάβασαν. (Ένας από μας)
Αλλά, είναι κάπως περίεργο να εκφράζεται με τέτοιο τρόπο, η συντάκτης του, στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή.Σε μία εποχή και σε ένα κράτος, που κυριαρχεί η πτώση των αξιών και κάθε στοιχειώδους ηθικής αρχής, το τί ακριβώς συμβαίνει μεταξύ ορισμένων δημοσιογράφων, ευτυχώς - οι αμύητοι - δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Είναι άραγε τόσο άκυρη (όχι η στιγμή);
Δεν τολμούσε, όσο ζούσε ο εκλιπών, να του κάνει απ' ευθείας επίθεση;
Ή τι άλλο;
Το ζήτημα, είναι πως η χρονική ακυρότητα του άρθρου, αναιρεί τις προθέσεις της κας Βαγιάννη.

Αν οι πολίτες γίνουν τα θύματα της "αντίδρασης", τότε...

Φοβερή αντίσταση στο κατεστημένο, μόλις σκοτώσαμε έναν πολίτη.
Και η αλητεία, η αστοχία, η καπήλευση και προβοκάτσια των ιδανικών, συνεχίζεται.
Όχι, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί, πως τέτοιου τύπου ενέργειες, έχουν σχέση με την αναρχία.
Αυτό είναι ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ, η σκαιά αποσταθεροποίηση των θεσμών της δημοκρατίας, έστω κι' αν οι τελευταίοι υπολειτουργούν.
Ο λαός με την σωστή και μόνον χρήση της ψήφου του μπορεί να βρεί την λύση, έστω - ακόμη - κι αν χρειαστεί να κατέβει στούς δρόμους και να καταλύσει ότι μπορεί να είναι σάπιο. Μόνον ο Δήμος έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό.
Το σώμα του λαού είναι το κράτος και σε καμία περίπτωση, η δύναμη αυτή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μεμονωμένα άτομα.
Εκτός κι' αν ανήκουν σε κάποιους σκοτεινούς και περίεργους κύκλους.
Παλαιότερα λεγόταν ξένος δάκτυλος και σκοπό είχε την χειραγώγηση κρατών με σπουδαία γεωπολιτική θέση.
Μήπως δεν έχει αλλάξει όνομα και τώρα;
Ίσως και να είναι ένα σύμφυρμα με τον φημισμένο Αγγλοσαξωνικό πουριτανισμό, που σημερινή του έκφραση είναι η "τρομοκρατία",και προσπαθεί να διεισδύσει και να διασπείρει τον φόβο και σε πολύ διαφορετικές κοινωνίες;
Δεν είναι, φυσικά, το μεμονωμένο περιστατικό, που μπορεί να ενεργοποιήσει αυτού του τύπου τους μηχανισμούς, αλλά πολλές οι ψηφίδες και οι καιροί περίεργοι.

"Θέλει Αρετήν και Τόλμη η Ελευθερία", έλεγε ο Ρήγας Φεραίος, καλό είναι να το έχουμε στα υπ' όψιν πριν να χρησθούμε εθνοσωτήρες με κάθε τρόπο.

Monty Python "I Wish to Report a Burglary" Και ο νοών νοήτω

Η Ελευθερία πέθανε!

Το τσιγάρο πέθανε,
η σαρία πέθανε,
τώρα τελευταία κι' εγώ δε νοιώθω πολύ καλά!

Παράφραση του πολύ γνωστού συνθήματος.

Ενώ ο πραγματικός τίτλος θα έπρεπε να είναι "Οι ατομικές ελευθερίες πέθαναν, ακολουθούν και οι κοινωνικές"

Η ουσία της απαγόρευσης της σαρία είναι ο περιορισμός των μουσουλμάνων, αλλά και ο ρατσισμός των λαών της Ευρώπης, απέναντι σε κάθε σκουρόχρωμο.
Όσο για τις γυναίκες των μουσουλμάνων, καλό θα ήταν να ξυπνήσουν επιτέλους.
Και φυσικά στις πρόβες συμπεριλαμβάνεται και η απαγόρευση του καπνίσματος.
"Για το καλό μας". Οι διοξίνες που πολλάκις ανιχνεύονται σε κρέατα του Βελγίου και άλλων χωρών, οι μεταλλαγμένες πατάτες, που επέτρεψε η Ε.Ε. να χρησιμοποιούνται για ζωωτροφές, η τεράστια μόλυσνη των Ωκεανών και κατά συνέπεια των ψαριών και του πιάτου μας, όχι αυτά δεν μας βλάπτουν.

Πόσα εκατομύρια τόνοι πετρελαίου χάθηκαν, πόση βαζελίνη θα στερηθούμε 10.000.000 λαού.
Πάλι ξεροσφύρι το γαμήσι θα φάμε.

Και μια νέα πονηρούλα έκφραση "Εσείς το... πάτε το κανώ;"
Εννοώντας, φυσικά, "είστε υποψήφιος για πρωθυπουργός";

Αλήθεια, ο πρώην που βρίσκεται;
Εφυγε νύχτα απ' το μέγαρο του Μαξίμου και χάθηκε μέσα στην ομίχλη.
Εδώ δεν είναι "Τοπίο στην ομίχλη" -άλλωστε που να το δείς, στο κρύβει -,  εδώ είναι "Αποτυχημένος Πρωθυπουργός Μόνος Ψάχνει", (άλλη χώρα να ρημάξει).


Αυτό ήταν το "Παραλλήρημα θερινής νυκτός", άλλη μέρα πάλι εδώ.