Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Μιά απάντηση στο άρθρο του βουλευτή Μίμη Ανδρουλάκη


Ο βουλευτής κος Μίμης Ανδρουλάκης διατηρεί ένα ιστολόγιο που βρίσκεται  ΕΔΩ.
Στο άρθρο του "Ο νέος οικονομικός πατριωτισμός για τον επαναπατρισμό των καταθέσεων", παραινεί μερικούς συμπολίτες να επαναπατρίσουν τα χρήματά τους.
Περισσότερο φορτισμένος από το πνεύμα των ημερών, αλλά και εξαιρετικά οργισμένος για την κατάσταση που βιώνει η χώρα και εμείς ως πολίτες της, σχολίασα το κείμενό του, αλλά και την στάση, όχι μόνον του ιδίου αλλά και κάθε πολιτικού προσώπου στην χώρα.
Αυτό που ακολουθεί είναι το σχόλιό μου.


"Κύριε Ανδρουλάκη.
Τόσα χρόνια που πέρασαν και τα λεφτά έβγαιναν από την χώρα, πραγματικά δεν ακούσατε τίποτε περί αυτού;
Τόσα χρόνια πριν, δεν υπήρξε ούτε ένας συνάδελφός σας, που να ενημερώθηκε, έστω από φήμες, για την επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας;
Ούτε ένα σημάδι, ούτε ένα θρόϊσμα δεν ανησύχησε εσάς και τους συναδέλφους σας από τις μελέτες των γραφών; (Κατά το λεχθέν του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου)
Ανέχθηκε σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου, την πτώση των αξιών και αντικατάστασή τους από διακοποδάνεια, ντίβες με πλαστικά στήθη, αυτοκίνητα, σπίτια, πισίνες και ό,τι άλλο, χωρίς ένας, μα ούτε ένας, από εσάς να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί και να παραιτηθεί, ναι, να παραιτηθεί από το αξίωμά του, αντί να βοηθήσει, εμμέσως, την Ελλάδα  να πέσει στον γκρεμό.
Και τώρα ένα βήμα πριν και μέσα στη σύγχυση των ημερών, με το καράβι ακυβέρνητο από καιρό - τουλάχιστον έτσι δείχνει - ακούμε παραινέσεις τέτοιου τύπου;
Φέρτε τα λεφτά εθελοντικά; Μην τα κρατάτε στο σπίτι; Παραβιάζετε το πνεύμα του Ιησού;
Μα τι λέτε κύριε Ανδρουλάκη, ποιός σας είπε πως, στην πλειονότητά μας, έχουμε λεφτά, όχι μόνον στο εξωτερικό, αλλά και στις τράπεζες ακόμη.
Η έκπτωση, ιδεών, αρχών, νόμων και ιδεολογιών που καλλιεργήθηκε κάποιες δεκαετίες (πολύ πριν από τη μεταπολίτευση), ήταν όλο το προηγούμενο διάστημα καλώς ανεκτή, ενώ τώρα θα γίνουμε ανήθικοι αν προσπαθήσουμε, έστω και κοντόφθαλμα - γιατί έτσι είναι - να εξασφαλίσουμε μερικούς πόρους για λίγο ακόμη πριν το τέλος;
Είμαι άπατρις όταν φοβάμαι; Είμαι άπατρις όταν δεν επιτρέπω να αποφασίζουν κάποιοι για εμένα χωρίς την συμμετοχή μου;
Ότι καλλιεργήθηκε τόσες δεκαετίες, με ή χωρίς ενεργή συμμετοχή κάποιων από εσας, τώρα ανθίζει κύριε βουλευτά. Μην έχετε αυταπάτες.
Τώρα όλοι μας θα γνωρίσουμε το "Πρόσωπο του Τέρατος", κατά την έκφραση του Μάνου Χατζιδάκη."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου